De familie Cret heeft intrek genomen in het nieuw huis! Nog voor de winter echt komt, en nog vóór de kerstdagen! Fijne kerstdagen wensen we elkaar toe de komende weken, maar voor de fam. Cret heeft deze wens een bijzondere betekenis gekregen met de intrek in het nieuwe huis. Het project komt hiermee ten einde. Inzameling van financiële middelen stopt. Tot de 8e december is er €3.414,- bij de diaconie binnengekomen. Met de ‘verdubbelaar’ van de diaconie komt dit uit op €6.828,-.  De kinderen van de fam. Cret hebben hun dankbaarheid verwoord in briefjes waarin staat: “Een groot dankjewel vanuit ons hart naar alle mensen die geholpen hebben”. 

Zie ook de website voor meer informatie en meer foto’s over het project. Namens stichting Help Oost Europa, Dinant Pas

Wat is het project?

U weet het vast nog wel: in 2017/2018 hebben we met elkaar de nodige financiële middelen bijeengebracht voor het bouwen van een huis voor de familie Ardelean in het plaatsje Buteni in Roemenië. Met hen gaat het goed, gezamenlijk hebben we voor hen het verschil kunnen maken. Om dankbaar voor te zijn.Nu willen we opnieuw voor een familie een huis bouwen. Voor de familie Cret uit het plaatsje Sarbi, zo’n 35 kilometer ten noordoosten van de stad Oradea.

Het is een familie van 11 personen: vader, moeder en 9 kinderen (in de leeftijd 1,5 tot 16 jaar). Onze lokale contactpersoon Tavy Pantis omschrijft hen als volgt: “De familie Cret is een groot gezin met 9 kinderen. Ze zijn een arm en eenvoudig gezin. Veel mensen ver-/beoordelen hen omdat ze veel kinderen hebben. Ze hebben geen maandelijks inkomen, vader werkt dag in dag uit in het dorp, moeder heeft geen baan. Het huis waar ze nu wonen is erg oud en staat op instorten. Vanwege dit risico probeerde de vader een nieuwe kamer (4x4m) te bouwen waar hij zijn gezin naar toe kan verplaatsen voor het geval het huis uit elkaar zou vallen, maar het lukte hem alleen om een fundering voor de muren aan te leggen. Het huis waar ze momenteel wonen heeft 1 kamer en 1 keuken. Toen ik ze voor het eerst bezocht begreep ik dat ik iets voor ze moest doen.”