Het waren intensieve dagen in De Bleek tijdens de Stille week, de week voor Pasen. Veel mensen hebben voor of achter de schermen meegewerkt aan de activiteiten in De Bleek. Het is fijn dat zoveel mensen zich op veel verschillende manieren in willen zetten: door trombone en trompet te spelen (en vooraf te oefenen) door tafels klaar te zetten, kindernevendienst voor te bereiden, door liturgieboekjes te drukken en te rapen, koffie te zetten, stoelen klaar te zetten, door mooie tafelversiering te maken en boeketten voor Pasen: al die vele dingen samen maken dat we een bijzondere Stille week beleefd hebben met elkaar. Dank aan jullie allemaal!

Op woensdag 17 april was er een oecumenische vesper in De Bleek. Het is mooi om juist deze Stille week ook verbonden te zijn met andere kerken. In de 40 dagentijd hebben we voor elke dag een lichtje aangestoken, als een meeleven met verdriet en pijn in onze wereld en als een teken van hoop: dat licht en liefde sterker zijn dan dood en verdriet.

Op donderdag 18 april zaten we aan tafels waarop een mooie tafelversiering gemaakt was: klimop, als symbool van Gods trouw en gipskruid dat liefde symboliseert. Daartussen brandden kaarsjes, als teken van hoop. We staken drijfkaarsjes aan, symbool voor de uittocht uit Egypte en lazen over het stellen van vragen. Het joodse paasfeest begint met vragen die door kinderen verteld worden, en Jezus vierde op de avond voor zijn dood dit feest. In veel bijbelverhalen is het Petrus die vragen stelt, en deze verhalen leerden ons het belang van het stellen van vragen: dat is het begin van verandering, van bevrijding.

Op vrijdag 19 april zaten we in een kring rond het kruis. We hoorden het lijdensverhaal van Jezus, vanuit de ogen van Petrus. Ook in deze viering speelden vragen een rol: een deel van de viering bestond uit vragen om je op te bezinnen. Er was prachtige muziek van Rianne op de klarinet met Gosse als pianist en er werd gezongen door een klein gelegenheidskoor. Tenslotte mocht ieder een kaarsje aansteken als een gebed, en dit op het kruis plaatsen. Het is bijzonder hoe de liturgiecommissie dit voorbereid en uitgevoerd heeft.

Op zaterdag 20 april zaten we weer in de kring, maar nu rond het doopvont en de paaskaarsstandaard. Daar werd een nieuwe paaskaars op geplaatst! Hierop staat dit jaar afgebeeld: een kruis dat veelkleurig is. Het symboliseert onze verbondenheid met elkaar, ook al zijn we verschillend. De kleuren staan symbool voor onze eigenheid en verscheidenheid. We hebben allemaal een andere achtergrond, een ander levensverhaal en we maken allemaal onze eigen ontwikkeling door – en toch zijn wij met elkaar verbonden. Juist in die veelkleurigheid laten we iets wezenlijks van het geloof zien: niet zwart-wit, maar juist diversiteit zoals de kleuren van de regenboog. Het kruis is al lange tijd symbool van het Christendom. Het staat symbool voor de transformatie van een weg die dood loopt in een weg van liefde en nieuwe kansen.

We lazen in deze paaswakeviering Lichtverhalen over Petrus en een eigentijds verhaal over Greta Thunberg en haar inzet voor het voorkomen van klimaatsverandering. Zo mogen we in het duister van verdriet en pijn in onze wereld toch steeds zoeken naar het Licht van de Eeuwige, het licht van Pasen.

 

Stille Week

Op paasmorgen was er een feestelijke viering over de nieuwe kansen die Petrus krijgt. Zie daarvoor het verslag van Klaas van der Kamp.